حضرت امیرالمومنین علی(ع)می فرمایند:

*بامردم چنان بیامیزید که اگرمردید برشمابگریند واگرزنده ماندید به شمامهربانی ورزند.

*اگربردشمنت دست یافتی بخشیدن اورا سپاس دست یافتن بروی ساز.

*چون طلیعه نعمتها به شمارسید،باناسپاسی دنباله آنهارامبرید.

*فرصت چون ابرگذران است،پس فرصتهای نیک راغنیمت بشمارید.

*بخشنده باش نه باتبذیر واندازه نگهدار وبرخودسخت مگیر.

*آدمی بادمی که برآرد گامی به سوی مرگ بردارد.

*شریفترین بی نیازی وانهادن آرزوهاست.

*ازعدالت نبود حکم نمودن به گمان.

(ازکتاب شریف نهج البلاغه ـ ترجمه دکترسیدجعفرشهیدی)